horizontal rule

  Vakantie Kreta 2018

horizontal rule


inhoud:

bullet

Inleiding

bullet

Uitstapje

bullet

Tocht naar het westen, de zuid en noordkust

bullet

Frangokastello

bullet

Chora Sfakion

bullet

Geschiedenis

bullet

Meer van Kournas

bullet

Georgipoli

Inleiding:

In het najaar van 2018 brachten we weer een bezoek aan Pefki op Kreta. Het doel was nu een bezoek aan Frangokastello en Chora Sfakion. Op de terugweg brachten we nog een bezoek aan het meer van Kournas en overnachtten we in het mooie plaatsje Georgipoli. Ahto en Ellen waren weer op bezoek en we brachten met hun verschillende dagen door. De overige dagen waren voor het genieten van het strand, de heerlijke Griekse keuken en lang slapen.

Er was ook triest nieuws. Onze geliefde buurvrouw Agnie was overleden. We bezochten de 40 dagen herdenking.

Voor dat we vertrokken arriveerden Mika en Sirpa die hier de winter zullen verblijven.

Voor meer informatie over Kreta verwijs ik naar onze andere vakanties op Kreta. 

terug naar boven 

Uitstapjes

Tocht naar het westen, de zuid en noordkust

Frangokastello

Frangokastello is een klein dorpje, niet ver van Sfakia. Het ligt aan de zuidkust van het eiland. Het is bekend vanwege het kasteel dat zich hier bevindt. Het kasteel heette oorspronkelijk "Agios Nikitas", later hebben de lokale dorpsbewoners de naam veranderd naar "Het kasteel der Franken". In 1371 is men gestart met de bouw hiervan om zich tegen zeepiraten te beschermen. Tijdens de Turkse bezetting hebben Griekse opstandelingen het kasteel gebruikt om zich tegen de Turken te verdedigen. Frangokastello is tegenwoordig een ideaal plekje voor mensen die een rustige vakantie willen beleven. Het prachtige zandstrand en het ondiepe water zijn hier werkelijk fantastisch. In de omgeving bevinden zich diverse appartementen en kleine hotels, daarnaast zijn er diverse restaurants en taverna's. Andere bezienswaardigheden in de streek zijn het Heilige Klooster van Agios Charalambos, de resten van de Oudchristelijke Basiliek van Agios Astratigos (6e eeuw) en de ruines van de kerk van Aartsengel Michail ( 14e eeuw). Nabij het dorp Nomikiana, bevindt zich in een grotopening onder een rots, de kerk van Agia Zoni. Nabij het dorpje Kapsodasos bevindt zich de grot Agiasmati (Oog van de Heilige Vrouw). Ieder jaar wordt in Frangokastello het feest van Agios Nikitas gevierd, dat gebeurt op 15 september. Wij bezochten het kasteel op een wel heel winderige dag. Je kon je moeilijk staande houden. Inmiddels was namelijk de orkaan (Medicane) Zorbas in volle hevigheid losgebarsten.  We overnachtten in Maria's cafe & bakery op een steenworp afstand van het kasteel. Het uitstekende diner werd genuttigd in het naastgelegen restaurant Kali kardia. De volgende dag vertrokken we naar Sfakia (Chora Sfakion).

terug naar boven

Chora Sfakion

Sfakia ligt in een bergachtig gebied. Sfakia omvat o.a. de zuidelijke kant van de Lefka Ori (de Witte bergen). Het is een vrijwel onaangetast gebied met hoge bergen, bergkloven, hoogvlaktes en een ruige kustlijn. De naam Sfakia is afkomstig uit het oude Griekse woord “Sfax”, dat bergkloof betekent. De mensen van Sfakia staan bekend om hun respect voor oude tradities en ongerepte natuur. Deze mensen staan tevens in Griekenland bekend als het volk dat zich niet onderwerpt. Hoewel Chora Sfakion altijd al een conservatief dorp was, heeft het door de komst van het toerisme een aantal veranderingen meegemaakt. Er zijn restaurants en taverna’s bij gekomen, souvenirwinkeltjes, daarnaast zijn er heel wat hotels bijgebouwd. Toerisme is een belangrijk rol gaan spelen in de maatschappij en velen verdienen nu hun brood doormiddel van het toerisme. In Chora Sfakion , waar tegenwoordig ongeveer 300 vaste inwoners wonen, is er een klein haventje. Hier zijn vissersbootjes en passagiersboten te zien. De passagiersboten varen vanaf hier naar o.a. Loutro, Agia Roumeli (het begin/einde van de Samaria kloof in het zuiden), Sougia, Paleochora en naar het eilandje Gavdos. Chora Sfakion is de enige plaats in heel Griekenland welke nooit door een vijandige macht bezet is geweest. Het dorp en de streek hebben in het verleden veel verzet gepleegd tegen mogelijke overheersers, waarvan de Venetiërs, de Turken en, tijdens de Tweede Wereldoorlog, de Duitsers, de bekendste zijn. Op 31 mei 1941 heeft de lokale bevolking vele geallieerde troepen uit Nieuw-Zeeland en Australië helpen evacueren vanuit de haven van Chora Sfakion. Het dorp is vervolgens gebombardeerd door de Duitsers, waarbij veel gebouwen werden verwoest.

 

Geschiedenis

De geschiedenis van Sfakia is exemplarisch voor de geschiedenis van Kreta als geheel. Het eiland Kreta ligt bijzonder gepositioneerd in de Middellandse Zee, op het kruispunt van verkeer tussen Europa, Azië en Afrika. Daarom stond het altijd al in de belangstelling van vele heersers en overheersers, die alle hun sporen hebben achtergelaten, tot de dag van vandaag. De regio Sfakia, zuidwest-Kreta, speelt een significante rol in de vrijheidsoorlogen op Kreta. Vanwege zijn bijzondere natuur -in het zuiden ingesloten door de Libysche Zee, in het noorden begrensd door de bijna 2500 meter hoge Witte Bergen (White Mountains, "Lefka Ori")- waren zijn inwoners nauwelijks te verslaan. Hun onoverwinnelijke karakter bracht vele vrijheidsstrijders voort, die menige wending in de geschiedenis veroorzaakten. De Sfakianen leverden boogschutters voor het leger van Alexander de Grote, hebben de schepen gebouwd voor de Venetiaanse kooplui en ontdekkingsreizigers en overleefden de ineenstorting van het Byzantijnse rijk. Ze waren gastheer voor de Kruisvaarders naar Jeruzalem en hadden de Heilige Paulus te gast. Daskalogiannis uit Anopoli, net boven Chora Sfakion, bevrijdde hen van de Turken en verborg zich daar in een grot bij de zee, totdat de Turken hem vonden en levend vilden. In de Tweede Wereldoorlog werd Sfakia gebruikt door de Geallieerden om te ontsnappen aan de Duitse aanvallen gedurende de Slag om Kreta (1941). Het opperbevel in Londen besloot dat de situatie hopeloos was, en besloot tot een aftocht vanuit Sfakia. Gedurende de volgende vier nachten werden 16.000 man naar Egypte afgevoerd. Een kleiner aantal manschappen werd vanuit Heraklion afgevoerd. Deze schepen werden onderweg door de Luftwaffe aangevallen en leden zware verliezen. Op 1 juni gaven de overblijvende 5000 verdedigers van Sfakia zich over, hoewel velen de heuvels en bergen in vluchten en van daaruit de Duisters nog jaren last zouden blijven veroorzaken. De nauwe Imbroskloof was tot de jaren zestig van de vorige eeuw de enige toegangsweg tot Sfakia. Er waren slechts een handjevol schutters nodig om de 2 meter brede doorgang te bewaken. Al deze gebeurtenissen worden nog ieder jaar herdacht.

terug naar boven

Meer van Kournas

Van Chora Sfakion reden we naar het meer van Kournas. Inmiddels was de Medicane Zorbas in volle hevigheid losgebarsten. Het was werkelijk zeer slecht weer om op de weg te zijn. Normaal is Kournas via de oostelijke berghellingen van de Lefka Ori bereikbaar binnen ongeveer anderhalf uur met de auto. Door het weer deden wij er verschillende uren over. De route van Chora Sfakion naar de noordkust is normaal adembenemend mooi, vooral het laatste stuk, wanneer de Libische zee in het zicht verschijnt en de steile afgronden van de bergen, zijn onvergetelijk. Helaas hebben wij hoog in de bergen er weinig van gezien omdat het zicht door de hevige regen en wind niet meer was dan 10 meter. Het was vaak stapvoets rijden.

Kournas is het grootste zoetwatermeer van Kreta. Het ligt 43 kilometer ten westen van Chania en 26 km ten westen van Rethymnon. Niet direct een vakantiebestemming maar wel geschikt voor een dagje uit, Het is een tikkeltje commercieel met een rij Griekse taverna’s langs de oever met overdekte terrassen en uitzicht op het meer. Bij aankomst zie je direct een piertje met aangemeerde waterfietsen. Eenden, ganzen en watervogels zijn hier genoeg. Ook het aanbod van panorama terrassen, wat hoger gelegen, wordt niet onder stoelen of tafels geschoven. De Agios Georgios kerk is bezienswaardig. De oevers van Kournas hebben een totale lengte van 3,5 km met een oppervlakte van zo’n 1,3 km2. Diepste punt van van het meer is zo’n 22,50 meter. De maximale breedte van het Kournas meer is 880 meter en de maximale lengte bedraagt 1.080 meter. De naam is afgeleid uit het Arabisch, waar Kourna “meer” betekent. In de oudheid werd het ook wel Cornesia genoemd. Wij lunchten op zo'n mooi terras maar de hevige regen belemmerde het uitzicht. Je zou het niet zeggen maar met de grote droogte die op Kreta voor veel problemen zorgde was het water niveau in het meer bijzonder laag.

Een tragisch verhaal: in mei 1972 verdronken hier 21 meisjes van een middelbare school uit het dorpje Spili. Hun boottocht eindigde in een drama, daar de meesten niet konden zwemmen. Nadat hun boot kapseisde, raakten de meisjes in visnetten verstrikt. Sindsdien wordt dit meer “het meer der 21 maagden” genoemd.

terug naar boven

Georgipoli

We reden verder naar Georgioupolis dat tussen Chania en Rethymnon aan de baai van Almyros ligt. Het is een klein vissersdorpje dat zich de afgelopen decennia ontwikkeld heeft tot een volwaardig toeristisch dorp. Het heeft de naam gekregen van de Prins van Kreta; Georgios (einde 19e eeuw). In Georgioupolis mondt de rivier Almyros uit. De hoge eucalyptusbomen die zich hier bevinden zijn opvallend. In het centrum van Georgioupolis bevindt zich een levendig dorpsplein waar de meeste winkels zich bevinden. (bakker, slager, minimarktjes, cafés etc.) Dat Georgioupolis een leuke toeristische plek is geworden, heeft te maken met het lange uitgestrekte zandstrand dat zich hier bevindt. Er zijn heel wat terrasjes, restaurants en tavernes langs het water. In Georgioupolis is een klein haventje waar vooral vissersbootjes aanleggen, dat verklaart ook het feit dat er goede visrestaurants in het dorp zijn.  Tegenover Georgioupolis ligt een klein rotseilandje met een kapel erop dat te voet te bereiken is, via een smalle landstrook. Ten zuiden van Georgioupolis bevindt zich het meer van Kournas, een van de mooiste gebieden in de regio. Wij overnachtten in een hotelletje vlak bij de haven. Ook hier werden we onthaald op bakken water uit de hemel. Het trappenhuis van het hotelletje was veranderd in een waterval. Om toch het dorpje te kunnen bekijken kregen wij een paraplu. Wij dineerden in een leuk restaurantje aan het plein. De volgende zag het weer er veel beter uit en na een heerlijk ontbijt aan het plein reden we terug naar Pefki.

terug naar boven


 Laatst bijgewerkt op: donderdag 21 februari 2019

Menu Generated By: OpenCube NodeFire - www.opencube.com