horizontal rule

  Vakantie Helsinki 2019 

horizontal rule

inhoud:

bullet Algemene informatie Finland >>
bulletInleiding
bulletHelsinki
bullet Domkerk
bullet Explanadi park met een kleine kerstmarkt
bullet Explanadi park met restaurant Kappeli
bullet De winkelpromenades
bullet De rotskerk
bullet Oespenski-kathedraal
bullet Löyly Helsinki
bullet Vanha Kauppahalli
bullet Parlementsgebouw
bullet OODI (nieuwe nationale bibliotheek)
bullet Lotta museum
bullet Tallinn (Estland)
bullet Geschiedenis
bulletReünie
bullet Bezoek aan Taina en Ronja
bullet Suomenlinna
bullet Bezoek aan Pena en Eila
bullet Nog even gezellig uit eten met Taina voor we vertrekken.

Inleiding

Steeds als we in Finland waren kwamen we wel in Helsinki echter zonder echt de stad te zien. Het plan werd geboren om daar een stedentrip van te maken. Nu was het dan zover. Het is een 10 daagse reis geworden waarbij een ontmoeting met de vrienden groep niet mocht ontbreken. Verder bezochten we de familie en brachten we een bezoek aan Tallinn in Estland.

terug naar boven 

Helsinki

Helsinki is de hoofdstad van Finland. Deze aan de Fins Golf gelegen stad is modern te noemen met prachtige historische elementen waaronder een aantal imposante kerken en kathedralen. Het valt op dat het leven voor een grote stad vrij gemoedelijk en vriendelijk is. Ondanks de ligging aan het water heeft Helsinki te maken met relatief koele winters waarbij in de periode december tot en met februari de thermometer overdag meestal ook onder het vriespunt blijft steken. Juist omdat het contrast tussen zomer en winter voor de Finnen best groot is. Wij kozen voor het begin van de winter. Onze kledingkeuze was hier op aangepast.

Nicht Taina had voor ons een mooie kamer gereserveerd in een van de Scandic hotels waarbij ze werkt. Ons hotel was uitstekend gelegen in de wijk Hakanimie aan het gelijknamige plein. Van hieruit was het mogelijk alle soorten openbaarvervoer te gebruiken. Wij kochten dan ook een weekkaart.

terug naar boven  

Domkerk

De Domkerk van Helsinki (Helsingin tuemiokirkko) is het bekendste gebouw van Helsinki en heel Finland. De uit 1852 stammende kerk is een lutherse kerk. Het kerkgebouw is in een neoclassicistische stijl gebouwd, waarbij aan de buitenkant de kleur wit domineert met  daarboven op groene koepels met gouden versiersels. Er is maar liefst 22 jaar gebouwd aan het Senaatsplein om de Domkerk van Helsinki te maken tot wat het is. Een prachtig majestueuze kerk met mooie koepel en kleine koepeltorens. De beelden van de twaalf apostelen zijn verdeeld over de vier ingangen die de kerk heeft.

terug naar boven  

Explanadi park met een kleine kerstmarkt

Esplanadi is een lang stadspark gelegen in Helsinki. Het park was ontworpen door Carl Ludvig Engel in 1818. Het bevindt zich tussen de markt en het uiterste zuidelijke punt van de Mannerheimweg. Ten oosten van het park bevind zich een podium en het uit 1867 stammende restaurant Explanadi. In het midden van het park staat een bronzen beeld van Johan Ludvig Runeberg gemaakt door zijn zoon Walter Runeberg. Tussen de markt en het park was een kleine kerstmarkt. De grote kerstmarkt wordt altijd gemaakt op het plein Senaatsplein voor de Domkerk. Deze was nog in opbouw en konden we jammer genoeg niet bezoeken.

terug naar boven  

Explanadi park met restaurant Kappeli

Het restaurant is in het Esplanade Park. Het prestigieuze karakter van het gebouw en de moderne keuken maken Restaurant Kappeli een unieke locatie in het midden van de hoofdstad. Al meer dan 150 jaar heeft de kapel tradities en de nieuwste trends. De eetkamer heeft een unieke sfeer en is tegelijkertijd gezellig en stijlvol, bestaande uit de schoonheid van het Esplanadi-park, de ruimtelijkheid van de glazen veranda en de waardige essentie van het huis. Het café is een traditionele ontmoetingsplaats met snoep en zoute snacks, evenals een goede selectie bieren en wijnen.

terug naar boven  

De winkelpromenades

We bezochten de winkelpromenades van Helsinki. Er was er al een gezellige kerstsfeer. 's Avonds kwam de verlichting mooi uit. Tijdens onze wandeling ontmoetten bij toeval vriend Juho. In het Esplanadi park moest er toch even gezeten worden in de mooi verlichte slee van de kerstman.

terug naar boven  

De rotskerk

De Temppeliaukiokerk (ook wel Rotskerk genoemd) is een van de grootste attracties van Helsinki. Maar dit is dan ook wel een heel bijzondere kerk, met ruwe rotswanden. Al in de jaren 30 waren er plannen om op deze plaats, in de wijk Etu-Töölö, een kerk te bouwen. De Tweede Wereldoorlog gooide roet in het eten en na de oorlog werd er een ontwerpwedstrijd uitgeschreven. Die werd gewonnen door het duo Timo en Tuomo Suomalainen, maar de bouw begon pas in 1968. Hun ontwerp was gedurfd: een rots zou met explosieven worden opgeblazen, om de ontstane ruimte vervolgens af te dekken met een grote koepel van koper en glas. In het originele plan zouden de rotswanden netjes worden afgewerkt. Maar dirigent Paavo Berglund en specialist Mauri Parjo ontdekten de unieke akoestische werking van de ruwe rotswanden en pleitten ervoor die te laten zoals ze waren. Het resultaat is een heel bijzonder bouwwerk: een kerk met ruwe rotswanden, badend in het licht door de reusachtige koepel. Vooral de rotswand achter het altaar is indrukwekkend: uitgesleten door een zich terugtrekkende gletsjer. Vanwege de uitstekende akoestiek wordt de kerk niet uitsluitend voor geloofsbijeenkomsten gebruikt; er worden ook concerten gegeven.

terug naar boven  

Oespenski-kathedraal

De Oespenski-kathedraal is een Russisch-orthodoxe kathedraal. Het is de grootste Russisch-Orthodoxe kathedraal van heel West- en Noord-Europa en het centrum van de Fins-orthodoxe gemeenschap. De kathedraal trekt jaarlijks ongeveer een half miljoen bezoekers. De naam 'Oespensikij' is ontleend aan het Slavische woord uspenie, dat 'inslapen, sterven' betekent en duidt op het heengaan van de Moeder Gods. Oespenie is een van de twaalf hoogfeesten van de oosters-orthodoxe kerk. De kathedraal bevindt zich in de wijk Katajanokka. Heden is de kathedraal, de zetel van het bisdom Helsinki van de Fins-Orthodoxe Kerk. De Rus Aleksej Gornostajev is de architect. De kathedraal werd gebouwd tussen 1862 en 1868, toen het Grootvorstendom Finland deel uitmaakte van het Russische Rijk. De financiering berustte op giften. Qua bouwstijl leunt het zwaar op Russische bakstenen kerken uit de 15e eeuw. In de jaren 60 van de vorige eeuw werden delen van het interieur verbouwd; aan de buitenkant werden de koepels verguld. Tussen 2004 en juni 2007 werden de koepels opnieuw verguld. De kerk telt twaalf kleine koepels en een grote, analoog aan Jezus en de twaalf apostelen. De binnenkant ademt, anders dan de buitenkant, een 19e-eeuwse Russisch-orthodoxe sfeer uit. Binnen is er een grote open vloer en zijn er, zoals gebruikelijk in orthodoxe kerken, geen zitbanken. Ook de iconostase ontbreekt niet.

terug naar boven  

Löyly Helsinki

We bezochten Löyly de nieuwe openbare sauna , restaurant en bar in Hernesaari, Helsinki. De eigenaar van Löyly is acteur Jasper Pääkkönen. Het gebouw is ontworpen door Avanto Architecten. Hernesaari is een voormalig industrieel gebied aan de kust van Helsinki dat zal worden omgebouwd in een woonwijk. In afwachting van de toekomstige verandering wordt nu al een nieuwe bestemming voor het gebied ontwikkeld. Omdat het deel uitmaakt van het Helsinki Park langs de kust, werd de sauna ontwikkeld tot een gemakkelijke golvende kunstmatige gebouw zodat het opgaat in het landschap. Het is als een grote steen aan de kust. Van tussen de houten lamellen heb je een fraai uitzicht op het stadscentrum en de zee. Het hele gebouw het ook een enorme buitengebied en je kunt vanaf het dakterras en zelfs op het uitkijkterras klimmen om van het uitzicht te genieten.

terug naar boven  

Vanha Kauppahalli

We bezochten de oude markthal van Helsinki. Het is een must voor fijnproevers. Het is gelegen aan de zuidpier van de haven van Helsinki en er zijn verschillende eetstalletjes, waar je de meest gevarieerde delicatessen kunt proeven die worden aangeboden door kleine handelaars. Je vindt er allerlei soorten vis, zeevruchten, groenten, etc. en lokale en typische Finse producten. Het is ook een goede plek om wat gastronomische souvenirs mee te nemen.

In de negentiende eeuw werden in Finland voornamelijk boodschappen op de markt verkocht. Pas aan het einde van de eeuw werd begonnen met de verhuizing van de handel naar overdekte hallen. De belangrijkste reden hiervoor was het toegenomen bewustzijn van voedselhygiëne. Een andere reden was de slechte ordening van de markt waardoor men hoopte dat dit verbeterd kon worden door de markt naar binnen te verplaatsen. De bouw van de eerste hal van Helsinki - de oude markthal - begon in 1888 aan de zuidkust bij het marktplein. Vanwege problemen met de cementlevering werd het pas in 1889 geopend. Het gebouw is ontworpen door Gustaf Nyström. Na opening waren er 120 stalletjes in de hal en 6 in de centrale hal. Er mochten vlees, eieren, boter, kaas en tuinbouwproducten in de hal worden verkocht. Rond de eeuwwisseling werd ook een deel van de vishandel naar de hal verplaatst.

terug naar boven  

Parlementsgebouw

Eduskunta. Het parlementsgebouw van de Republiek Finland. Het gebouw combineert neoklassieke stijl met modernisme uit het begin van de twintigste eeuw. Tijdens plenaire sessies is het mogelijk om de bovenste galerij te bezoeken.

terug naar boven  

OODI (nieuwe nationale bibliotheek)

Oodi is de nieuwe centrale bibliotheek van Helsinki en een levende ontmoetingsplaats. Het brede scala aan diensten en faciliteiten is zeven dagen per week beschikbaar voor bewoners, van 's ochtends vroeg tot' s avonds laat. Oodi functioneert als een woonkamer voor bewoners, gelegen in het hart van Helsinki.

Oodi is een opvallend gebouw met zijn glas- en staalconstructies en houten gevel, het ontwerp combineert een combinatie van traditionele en eigentijdse smaken. De energiezuinige bibliotheek is een indrukwekkend visitekaartje voor Finse architectuur.

terug naar boven  

Lotta museum

Met Ahto en Ellen brachten we een bezoek aan het Lotta-museum. Dit museum bevindt zich op het landgoed Syväranta langs de Tuusulan Rantatie, een gebied dat rijk is aan cultuurhistorische waarden. Het oude hoofdgebouw van het landgoed Syväranta is in 1947 afgebrand. Het museum van de Finse Women's Aid Foundation liet in 1995 een nieuw gebouw bouwen ter vervanging van de oude villa. Het Lotta Museum staat bekend om het actief organiseren van tentoonstellingen.

De Lotta-organisatie was een vrijwillige burgerverdedigingsorganisatie voor vrouwen die opereerde van 1921 tot 1944. Paivi's moeder was een Lotta. Het civiele verdedigingswerk van de Lotta-organisatie was noodhulp. In oorlogstijd zorgde de Lotta-organisatie voor verlichting onder de mensen die door de oorlog leden. Bovendien voerden haar leden catering-, medische taken uit in het oorlogsgebied. De Lotta-organisatie werd ontbonden in 1944, onder de voorwaarden van de Moskou-wapenstilstand. Om het werk van de Lotta-organisatie voort te zetten, werd de Finse Women's Aid Foundation opgericht. Tegenwoordig staat de stichting bekend als de Lotta Svärd Foundation.

Hierna brachten we een bezoek aan het huis van Ahto en Ellen waar we uitgenodigd waren voor het diner.

terug naar boven  

Tallinn (Estland)

We bezochten Tallinn de hoofdstad van Estland. In de tijd dat Estland tot de Sovjet-Unie behoorde was toerisme naar deze stad voorbehouden aan een kleine groep mensen, die veel moeite moesten doen om aan een visum te komen. Wie naar Tallinn reisde werd vervolgens door de Russische KGB minutieus in de gaten gehouden. De tijden zijn inmiddels flink veranderd. Estland is nu een volwaardig lidstaat van de Europese Unie. Wij reisden met de ferry van Helsinki. Het weer was slecht zodat we niet veel van de reis konden zien.

Als toerist krijg je te maken met twee totaal verschillende gedeeltes van Tallinn. Centraal ligt Vanalinn, de historische binnenstad van Tallinn. Als je de auto’s, moderne straatverlichting en allerlei logo’s van de gevels weg zou halen dan zou je je gewoon weer in de middeleeuwen wanen. Het oude stadscentrum van de plaats die jarenlang bekend stond als Reval is dermate goed geconserveerd, dat de Unesco in 1997 de historische binnenstad op de werelderfgoedlijst plaatste. Het deel van Tallinn dat zich buiten de stadmuren bevindt heeft haar belangrijkste groeiperiode gehad ten tijde van de Sovjet-Unie. De Russen hebben Tallinn in enkele decennia omgebouwd tot een Sovjet-bolwerk. Vlak voor de val van de Sovjet-Unie woonden er meer Russen dan autochtone inwoners in Tallinn. Na de herkregen zelfstandigheid heeft Tallinn een transformatie ondergaan die eigenlijk nog steeds voortduurt. De typisch Russische woonblokken rondom het centrum zijn grotendeels vervangen door nieuwbouw. Zo zijn vooral de wijken Maakri en Kompassi moderne Europese wijken geworden, waar steeds minder waar te nemen is van het Sovjet-tijdperk. Wij beperkte ons bezoek tot het fraaie oude centrum.

Geschiedenis

Tallinn werd voor het eerst in1154 in een Arabische document genoemd. De nederzetting heette toen Rävala, later Reval, een naam die de stad bij de Duitsers en de Russen, maar ook bij de Nederlanders, tot in de twintigste eeuw zou houden. In 1219 raakte de stad in het bezit van de Deense koning Waldemar II, die een burcht liet bouwen op de Domberg (Estisch: Toompea). Al in 1227 moest hij aan de Zwaardbroeders, een geestelijke orde van ridders, verwant aan de Duitse Orde, de macht overdragen omdat hij niet in staat was de Esten te pacificeren. In 1230 werd een stad - Reval genaamd - aanvankelijk gesticht door kooplieden uit de Noord-Duitse Hanzesteden en later bevolkt door burgers uit vooral Westfalen en het Rijnland. In 1236 werden de broeders door de Denen, die militair nu beter waren uitgerust, verslagen, en nu kwam Reval met noordelijk Estland definitief onder de Deense koning. Dat maakte voor de stad weinig uit, zij kreeg een koninklijk bevestigd stadsrecht en trad in 1252 toe tot de Hanze. In 1346 kwamen de Esten opnieuw in opstand, maar de kosten van de pacificering waren nu zo hoog, dat de Deense koning stad en land aan de Duitse Orde verkocht. Het stadsbestuur was volgens zogenaamd Duits stadsrecht ingericht, meer in het bijzonder dat van Lübeck, de stad waar tot in de nieuwe tijd de hoogste rechterlijke beroepsinstantie van de Hanzesteden gevestigd was. De sociaal-etnische groepsidentiteit was bepalend voor de juridische status van de inwoners en belemmerde vermenging van de bevolkingsgroepen. De bovenlaag bestond exclusief uit een Duitstalige elite. De middenlaag van handwerkers en handelaren was voor meer dan de helft Duitstalig, dat wil zeggen dat de meesten van hen Nederduits spraken, en bestond voor een vierde uit een gemeenschap van Zweden en Denen, en voor eveneens een vierde uit Esten. De vrijwel rechteloze onderlaag van arbeiders en dienstpersoneel bestond grotendeels uit Esten. De stad groeide door een exclusief handelsmonopolie met Novgorod, de Russische handelsstad die in 1478 door Moskou werd veroverd. Sindsdien probeerde Moskou ook in Estland vaste voet te krijgen wat een periode van invallen en verwoestingen inluidde. In 1558 werd een blijvende vrede gesloten met als beschermheer de Zweedse koning die in 1561 werd verzocht om de soevereiniteit over Estland op zich te nemen. De stad telde toen 6 tot 7.000 inwoners. De sociale en etnische status bepaalde de rechtspositie van de burgers. De onderlaag van vooral Esten was politiek en bestuurlijk rechteloos. Inmiddels was de lutherse hervorming ingevoerd die in 1525 officiële godsdienst werd. Het politieke spanningsveld verlegde zich in de 17de eeuw naar een strijd tussen Rusland en Zweden om de controle over de toegangen tot de Oostzee. In de Grote Noordse Oorlog bleek Rusland definitief overwinnaar in dit conflict en in 1710 werd de stad samen met geheel Estland Russisch. Ondertussen liep de geplunderde stadsbevolking in aantal terug tot 2.000 inwoners. Om het herstel te bevorderen verleende tsaar Peter de Grote de stad autonomie. Zijn persoonlijke aanwezigheid werd in de bouw van een slot 'Katarinental' even buiten de stad gesymboliseerd. Een langzame bloei trad in, waarbij de oude sociale verhoudingen bestendigd bleven. Tot in de jaren 1880 omvatte de Duits-Baltische burgerij de helft van de bevolking en tot 1889 bepaalde zij het stadsbestuur. Maar sinds 1840 namen de Esten steeds meer toe op grond van de nieuwe vrijheid om zich in de stad te vestigen. In 1870 telde de bevolking 30.000 inwoners. Veel sociaal stijgende Esten conformeerden zich toen nog aan de Duitstalige burgercultuur. In 1880 begon een periode van russificatie, waarin het Russisch tot enige overheids- en onderwijstaal werd verheven. Naast het een eeuw eerder gebouwde Kadriorgpaleis (Katharinenthal) van tsaar Peter de Grote zouden nieuwe pretentieuze gebouwen het Russische karakter visueel versterken, waaronder de Russisch-orthodoxe Alexander Nevski-kathedraal en een nieuw slotgebouw op de Domberg als zetel van de gouverneur-generaal (het huidige parlementsgebouw). Tussen 1880 en 1918 gingen steeds meer sociaal stijgende Esten een plaats in de Russische cultuursfeer zoeken, waarbij het Russische onderwijs hen behulpzaam was. Aan het einde van de Russische periode (1900) telde de stad 66.292 inwoners, voor het eerst met een kleine meerderheid van bijna 54% Esten, ruim 25% gaf zich op als Duitser en ruim 17% als Rus. De Russificeringspolitiek gaf de stad een Russisch uiterlijk in de openbare opschriften en de bouw van naar verhouding vele en grote Russisch-orthodoxe kerken, bijna de helft van de 20 godshuizen in de stad. De kranten en tijdschriften die in de stad werden uitgegeven trekken dat beeld meer in verhouding: van de 16 waren 9 in de Estlandse taal, 4 in het Russisch en drie in het Duits. Na de Eerste Wereldoorlog was de rol van de Baltisch-Duitse bovenlaag, na het verdwijnen van de Duitse troepen die Estland in 1917 hadden bezet, uitgespeeld en brak een strijd uit tussen nationalistische en communistische Esten. De eersten streefden naar een soevereine nationale staat, de tweeden wilden tot een communistische Russische federatie toetreden. De nationalisten wonnen uiteindelijk en op 24 februari 1918 riepen zij de republiek Estland uit. Vooralsnog was dit slechts een papieren besluit. De daadwerkelijke onafhankelijkheid moest tussen 1918 en 1920 bevochten worden en pas in de Vrede van Tartu in 1920 erkende ook de Sovjet-Unie de onafhankelijkheid van Estland. Toen werd Estland door de Volkenbond aanvaard als nationale staat en toen brak een korte periode van nationale zelfstandigheid en bloei aan. Na het besluit tot annexatie van Estland door de Sovjet-Unie in 1940, volgens het Molotov-Ribbentroppact, vluchtten veel nationalistische Esten naar Zweden en Duitsland, en werd de Baltisch-Duitse burgerij en adel naar Duitsland geëvacueerd. Een politieke zuivering volgde daarop en betekende de deportatie van 'burgerlijke' Esten naar Sovjet-kampen. Estland werd nu een Estische SSR met Tallinn als hoofdstad. In 1941 bezette de Duitse Wehrmacht de stad en kwamen nationalistische Esten terug. Zij kregen een rol in het Duitse bezettingsbestuur en formeerden legertroepen voor het Duitse leger. Dit Duits-Estisch bondgenootschap is tot op heden omstreden en valt onder het thema 'historisch taboe'. In maart 1944 waren de Duitse troepen verdreven door het Sovjet-leger. Opnieuw vluchtten grote aantallen Estische nationalisten en 'burgerlijken' die politieke repressie moesten vrezen. Minstens een derde van de bevolking werd opgepakt en gedeporteerd. Hun plaatsen zouden door Russen en nieuwe bewoners behorende tot andere Sovjet-volken ingenomen worden, waarmee vooral de steden en in de eerste plaats Tallinn gaandeweg gerussificeerd raakten. 45 jaar later was nog maar de helft van de inwoners van Tallinn Est, toen op 20 augustus 1990 het Sovjet-regime instortte. Hoewel veel Russen vertrokken is nog steeds een aanzienlijk deel van de bevolking Russisch. Hun invloed is geringer dan hun aantal omdat velen geen Estlands staatsburgerschap hebben aangevraagd. In 1980 werden de Olympische Spelen van Moskou deels gehouden in Tallinn, toen het onderdeel zeilen hier werd afgewerkt. Onafhankelijkheid 1991 Sinds 1991 is Estland opnieuw een soevereine nationale staat en Tallinn zijn hoofdstad.

Tallinn heeft een gezellige kerstmarkt die we natuurlijk bezochten.

terug naar boven 

Reünie

Het samenzijn met de vrienden groep begon 's middags met een bezoek aan het concertgebouw waar we een opera voorstelling bijwoonden van de studenten van de muziekschool. Deze voorstelling was van een hoge kwaliteit waarbij we genoten van een sprankelijk optreden waarbij er gezongen werd al huppelend en vanuit elke positie.

Daarna naar het befaamde restaurant Wellamo voor het diner. Als start dronken wij het speciaal drankje "Marskin ryyppy" (drankje van Mannerheim) om het begin van de winteroorlog te herdenken. Daarna genoten we van heerlijke Finse gerechten.

Na afloop nog even wat drinken in het cafeetje Ravintola Nokka aan het water.

Bezoek aan Taina en Ronja

We brachten een bezoek aan nicht Taina en Ronja. Helaas was Jussi niet aanwezig. Taina nam ons mee naar het Fazer bezoekerscentrum voor een heerlijke lunch. Fazer

Fazer is een van de grootste bedrijven in de Finse voedingsindustrie . Het bedrijf werd in 1891 door Karl Fazer opgericht als "Frans-Russische zoetwaren". Tegenwoordig heeft het meer dan tienduizend mensen in dienst in Finland, Zweden, Rusland, Denemarken, Noorwegen, Estland, Letland, Litouwen en Japan. Haar producten worden geëxporteerd naar bijna 40 landen. Voor ons is Fazer beroemd vanwege de chocolade maar Fazer maakt veel meer zoals brood, gebak, chocolade, snoep en koekjes. Ze maken ook salmiakki- producten. Het Fazer Visitor Center in Vantaa werd in november 2016 geopend en is 5.000 vierkante meter groot. Het avant-gardistische gebouw, in de vorm van twee cirkels met in het midden een botanische tuin, is ontworpen door K2S Architecten. Het bezoekerscentrum omvat ook een café, congresvleugel en winkel.

terug naar boven 

Suomenlinna

We bezochten de Suomenlinna. De Suomenlinna is een vesting die op zes eilanden voor de haven van Helsinki is gebouwd. De Suomenlinna staat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst, en is populair zowel bij toeristen als bij de lokale bevolking. Er wonen ongeveer 900 mensen op de verschillende eilanden, waarvan er 350 het hele jaar door op de eilanden werken. Naast een museum en een bibliotheek is er ook een marineschool. Bezoeken is simpel omdat de ferry er naar toe gratis is.

Zweden begon met de bouw van de vesting in 1748, toen Finland nog onderdeel van het Zweedse koninkrijk was. De architect was de luitenant-kolonel Augustin Ehrensvärd, die zijn ontwerp baseerde op ideeën van Vauban. De vesting was nodig geworden nadat Peter de Grote met de oprichting van Sint-Petersburg en Kronsjtadt een sterke maritieme positie in de Oostzee had ingenomen. In maart 1808 bezetten de Russische troepen Helsinki, maar ze slaagden er niet in ook de vesting in te nemen. Na onderhandelingen capituleerde de Zweedse commandant Carl Olof Cronstedt en werd Suomenlinna aan de Russen overgedragen. Deze overgave werd in 1809 gevolgd door de Vrede van Fredrikshamn, waardoor Finland een autonoom hertogdom binnen het Russische Keizerrijk werd en 600 jaar Zweedse heerschappij over Finland werd afgesloten. Onder Russische heerschappij werd de vesting uitgebreid en werd de capaciteit tot 13.000 man verhoogd. De vrede werd beëindigd door de Krimoorlog (1854-1856). Geallieerde strijdkrachten van Frankrijk en Engeland bombardeerden de vesting gedurende drie dagen. Hierdoor raakte Suomenlinna zwaar beschadigd. Na de Krimoorlog werd Suomenlinna gerestaureerd en opnieuw uitgebreid.

Oorspronkelijk heette de vesting in het Zweeds Sveaborg, wat vrij vertaald Zwedenburcht betekent. De Finse naam was Viapori. Toen Finland in 1917 onafhankelijk werd, werd de Finse naam om nationalistische redenen in Suomenlinna veranderd, wat Fort van Finland betekent.

De koningspoort werd gebouwd in de jaren 1853-54 als de officiële ingang van de Suomenlinna. De locatie werd gekozen omdat de Zweedse koning Adolf Frederik hier in 1752 landde voor een inspectie van het zeefort. Tijdens de Krimoorlog raakte de poort zwaar beschadigd. De eerste grote renovatie van de poort vond plaats in 1925 voor een bezoek van de Zweedse koninklijke familie aan Finland. De laatste renovatie vond plaats in 1998 voor het 250-jarig jubileum van de Suomenlinna.

 

 

 

terug naar boven 

 Bezoek aan Pena en Eila

We brachten een bezoek aan Päivi's broer Pena en schoonzus Eila. Zij waren na een half jaar uit huis geweest te zijn weer terug in hun woning. Vanwege Putkiremontti hadden ze die tijd doorgebracht in in het huis van Ela in Tohmajarvi.

Putkiremontti

In Finland is er een verplichting om om de 45-50 jaar alle pijpleiding enz. te vervangen. Dit wordt Putkiremontti genoemd. Putkiremontti is gezien de aanzienlijke kosten een beladen woord in Finland. Het gaat met name om appartementsgebouwen.

Conventionele pijprenovaties betekenen dat in het hele pand de leidingen zullen worden vervangen voor warm water, verwarmingswater en rioolbuizen, evenals waterdichting, tegels en armaturen voor natte ruimtes. Bovendien wordt de structuur van het pand naar behoefte gerepareerd. In de vroege jaren 2000 was er behoefte aan reparatie van pijpleidingen. Dit was te wijten aan de slechte kwaliteit van de buizen die in de jaren zeventig werden gebruikt.

Als Putkiremontti aan de orde is moeten de bewoners voor wel een half jaar hun huis uit. Ook dat brengt kosten met zich mee. Meubilair wordt opgeslagen.

terug naar boven 

Nog even gezellig uit eten met Taina voor we vertrekken

terug naar boven 

 

 Laatst bijgewerkt op: woensdag 04 november 2020

Menu Generated By: OpenCube NodeFire - www.opencube.com